یک فیلم مستند محصول ۱۹۸۸ به کارگردانی آندری سوکوروف درباره اواخر زندگی و مرگ فیلم‌ساز برجسته شوروی، آندری تارکوفسکی. این فیلم در ابتدا قرار بود به مناسبت پنجاهمین سالگرد تولد تارکوفسکی در سال ۱۹۸۲ ساخته شود که قبل از مرگ او بود. اختلافات با مقامات شوروی درباره سبک و محتوای فیلم منجر به تاخیرهای طولانی در تولید آن شد.

مستندی درباره‌ی ساخت «طاق روسی» که با یک دوربین و عوامل یک فیلم حرفه‌ای، تهیه شده است.

فیلم‌ساز برجسته، الکساندر سوکوروف (کشتی روسی)، پرتره‌ای از این موزه مشهور جهان را به تاملی باشکوه و چندصدساله درباره رابطه میان هنر، فرهنگ و قدرت تبدیل می‌کند.

این سفر با روایت صمیمانه از روسیه به روتردام، از طریق ریل، جاده و کشتی فنلاندی، تأملی مالیخولیایی درباره الوهیت، زمان و مکان در هنر، هدف (یا فقدان آن) و تنهایی روح است. عبور از مناظر برفی مه‌آلود، شهرهایی که نیم‌نگاهی به آن‌ها می‌افتد و تلاطم یخی دریای شب.

فیلمی مستند درباره سرگئی کوزینتسف، کارگردان روس.

الکساندر سوکوروف با ساختن فیلم‌هایی درباره هنرمندان و نقاشی‌هایشان، گنجینه‌های موزه ارمیتاژ را دوباره به زیر نور می‌آورد. او اوبر روبر، نقاش فرانسوی را انتخاب کرده است که مدت زیادی را در ایتالیا گذراند و علاقه‌اش خلق مناظر ویرانه‌های باستانی و تصویرگری ناتورالیستی از دوران گذشته بود. او نزد ثروتمندانی که آثارش را می‌خریدند موفق بود. دوربین روی نقاشی‌ها حرکت می‌کند در حالی که سوکوروف از دورانی شاد سخن می‌گوید؛ زمانی که هنرمند با روح زمانه یکی بود و با سلیقه مشتریانش موافقت داشت. تصاویر بریده‌بریده‌ای از یک اجرای تئاتر «نو» ژاپنی بر روی پرده نشان می‌دهد که آن دوران چقدر از ما دور شده است. برای توصیف آنچه امروز همه می‌دانند، نیازی به کلمات نیست.

دفتر خاطرات سن پترزبورگ؛ مراسم افتتاحیه بنای یادبود داستایوفسکی.

سفری سوررئال از روحی سرگردان که در تاریکی بی‌پایان در چشم‌انداز زمانی یک دهکده ماهیگیری عجیب و منزوی متعلق به دوران فئودالی پرسه می‌زند. روح سرگردان که توسط مجموعه‌ای از اتاق‌های با نور اندک هدایت می‌شود، با ارواح باستانی روبرو می‌شود که کالبد فیزیکی به خود می‌گیرند و داستان‌های شخصی خود را از زندگی روزمره، فقدان و تراژدی در جامعه روستایی بازگو می‌کنند. روح که از ملاقات اولیه خود با پیرزنی با حواس‌پرت کنجکاو شده است، به خانه او بازمی‌گردد تا یک سوال اساسی بپرسد: «خوشبختی چیست؟»؛ پرسشی وجودی که با فروتنی ذاتی و ندانستنی پذیرفته‌شده، به سادگی پاسخ داده می‌شود.

این فیلم کوتاه از متریال تدوین‌شده برای مستند پنج‌ساعته سوکوروف به نام «صداهای معنوی» به دست آمده است.

دفتر ریاست‌جمهوری لیتوانی، سال ۱۹۹۰. در داخل، سکوت حکم‌فرماست که با فریادهای جمعیت بیرون از پنجره‌های ساختمان دولتی در تضاد است. در عین حال، این سکوت در سکوت عمیق چندین زن که چهره‌هایشان برای مدتی طولانی بر پرده باقی می‌ماند، منعکس می‌شود. سکوت با موسیقی شکسته می‌شود؛ رئیس‌جمهور پیانو می‌نوازد.

در «مرثیه شوروی»، قطار طولانی عکس‌های رهبران شوروی، چه مرده و چه زنده، در مقابل پرتره یلتسین متوقف می‌شود. در زمان فیلم‌برداری، یلتسین از جمع خدایگان حزب کمونیست سقوط کرده بود و از طریق پیوندهایی از انواع مختلف، در زندگی زمینی مشارکت داشت.

داستانی درباره زندگی خانواده شالیاپین و تعمیمی احساسی از زندگی مردم در لنینگراد مدرن.

این فیلم درباره ائتلاف ضد هیتلری اتحاد جماهیر شوروی، انگلستان و آمریکا است که به عنوان وزنه تعادلی در برابر سیاست‌های تجاوزکارانه آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم شکل گرفت. تصاویر مستند منحصر‌به‌فردی از آن سال‌ها که توسط فیلم‌برداران کشورهای مختلف درگیر جنگ ثبت شده، با افکار امروز نویسنده درباره سرنوشت جهان پس از جنگ، تلفات انسانی هر دو طرف و به دست آوردن امیدهای ناپایدار برای اتحاد جهان در مقابله با شر پیوند خورده است.